| تبليغات | X |
گفتنی ها رو باید گفت! |
 About Weblog من در این کلبه خوشم ، تو در آن اوج که هستی خوش باش . من به عشق تو خوشم تو به عشق هر که هستی خوش باش پروفايل نويسنده وبلاگ Menu صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ Recent Posts گل Destiny: IT Tehran تابستونی که رفت... پیش از کوچ! غولی که شاخ نداشت! عکسی که دنیا را متعجب کرد! دلم جوش زده است داستان کوتاه وقتی قدیمی ترین داستان ها جدید می شوند نامه آبراهام لینكلن به معلم پسرش Archive دی 1389 شهریور 1389 مرداد 1389 مرداد 1388 خرداد 1388 آبان 1387 شهریور 1387 تیر 1387 خرداد 1387 مهر 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 Category قهر باچشمان تو حیف که دیر دیدمش! Links وبلاگ متروکه من(انیس) قاصدک هر چی آرزوی خوبه مال تو ترس از تنهایی نا گفته ها فاطمه...گوهر ناشناخته محمد رجبی پوری نامه (پری ناز) در حوالی این کوچه ها(الهام) فریاد سکوت(آرش) یاد روزای خوش(ریحانه) مهندس شایان گنجینه خواسته های من(النا) سمت خیال دوست(زهرا،مریم) پرواز به ناشناخته ها(رسا سلیمانی) قالب بلاگفا |
|
سلام
اینم از آخرین نتایج!
من فقط 5 انتخاب اولمو گذاشته بودم و اصلاااااا فکر نمی کردم تو انتخاب 6 قبول بشم!!
و اونم IT تهران بوده... امسال وضع خراب بود ظاهرا!!
حتی برق امیرکبیر رو نیاوردم... پری ناز نتونست نفت قبول بشه... از بقیه خبر ندارم ولی فکر نکنم بچه ها راضی باشن.
ولی خوبه که IT رو دوست داشتم.
ولی در مورد دانشگاه تهران! شاید بدونید من دوست داشتم شریفی باشم. ولی تو روز آخر تصمیممو عوض کردم و مهندسی شیمی رو به کل گذاشتم کنار! وگرنه الان کنار هانیه و پری ناز تو شریف بودم... اگه کسی هست که بتونه نظر منو به دانشگاه تهران جلب کنه بسم الله!
حالا با پرستو و مهراسا هم دانشگاهی هستم... هر چی بوده خواست خدا بوده و من تسلیمم!!
همه این شعرو به خاطر اون دوبیتی که می خوام می ذارم، عاشق آهنگشم هستم که هایده خونده با آهنگ بخونید خیلی قشنگ تره!
ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی دایم گل این بستان شاداب نمیماند دریاب ضعیفان را در وقت توانایی دیشب گله زلفش با باد همیکردم گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودایی صد باد صبا این جا با سلسله میرقصند این است حریف ای دل تا باد نپیمایی مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی ای درد توام درمان در بستر ناکامی و ای یاد توام مونس در گوشه تنهایی در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم لطف آن چه تو اندیشی حکم آن چه تو فرمایی
نوشته شده در جمعه نوزدهم شهریور 1389ساعت 0:45 توسط انیس |
هی(ای) روزگار!!!
چقد گفتیم تابستون میاد و این کار و می کنیم و اون کارو می کنیم... من واسه خودم برنامه گذاشته بودم، دو ماه قبل کنکور کارم این بود بشینم فکر کنم ببینم چیکار می تونم بکنم بعد از کنکور! نه که تست نزنم می زدم اما فقط نقاط ضعفمو بررسی می کردم(یعنی فقط بررسی می کردم رفعشون نمی کردم
نه این که برنامه م عملی نشه یا تنبلی مانعش بشه نه! بعضیاش این قدر وقتمو گرفتن که اونای دیگه پاک شدن رفتن!!
مثلا بسکتبال که قرار بود روز و شبم بشه بعد از کنکور، فقط دو جلسه سر تمرین رفتم، مسابقاتم که نرفتم... دیگه اصلا حسش نبود!!
این گواهینامه که جون آدمو می گیرن تا به آدم بدن یکی شون بود...
امتحان علائم رو که در کمال ناباوری
امتحان فرمان فرداس! دعام کنین! می گن سرهنگ روحی
البته ناگفته نمونه این تابستون خیلی هم بی ثمر نبود واسه م. مثلا یاد گرفتم بانک برم!!!!!! یه بار که با پری ناز و هانیه رفتیم بانک و بلد نبودیم چی کار کنیم
گفت یه دستگاه سیاه هست اونجا می بینین؟! اون دکمه قرمزه رو می زنین یه کاغذ میاد بیرون روش شماره تونو نوشته!!!
شماره ها که خونده می شد هانیه گفت یعنی یه نفر اون بالا نشسته شماره ها رو می خونه؟!
جاهای دیگه هم می خواستم طبق دستورالعمل اون کارمند بانک پیش برم اما بعضی جاها به تناقض می رسیدم
خیلی چیزای دیگه هم هست که یاد گرفتم ولی یه مقدار باعث خجالته که بگم، اگه بگم شما می گین یعنی واقعا قبل ازین بلد نبودی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
پ.ن: کنکوری های 90 لطفا، خواهشا، التماسا(!)، دوماه قبل از کنکورشون رو که خیلی حیاتیه صرف فکر کردن به تابستون، مهر یا ده سال دیگه نکنن!
نوشته شده در دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت 23:52 توسط انیس |
شرمنده این یه هفته شد یه ماه!!
خوب خوب خوب... نتایج اومد...رتبه زبانم خیلی بهتر از رشته خودم ریاضی بود :دی کلا راضی بودم... راستش به اندازه تلاشم نتیجه گرفتم. کسی که دو ماه آخر کتابو می ذاره کنار چه انتظاری می تونه داشته باشه!!!
انتخاب رشته هم کردم... برق شریف، IT شریف، عمران شریف، برق تهران، برق امیرکبیر... 41 انتخاب... از این 5 تا هر کدومو قبول شم خوشحال می شم، البته بیشتر از همه IT رو دوست دارم اما احتمال قبولیم تو عمران شریف بیشتره و بیشتر از اون برق امیرکبیر... دیگه نمی دونم...بی خیال... یه چیزی زدیم رفت دیگه...
خلاصه نتیجه هر چی باشه حداقل خودمو سرزنش نمی کنم که به حرف بزرگترای صاحب نظر گوش ندادم، نظر همه رو توش لحاظ کردم و بیش از همه خودم... باز هم منتظریم...
حال و هوای این روزا هم...
صلاح کار کجا و من خراب کجا ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا
دلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوس کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا
مبین به سیب زنخدان که چاه در راه است کجا همی روی ای دل بدین شتاب کجا
بشد که یاد خوشش باد روزگار وصال خود آن کرشمه کجا رفت و آن عتاب کجا
قراروخواب زحافظ(=انیس :دی) طمع مدار ای دوست قرار چیست صبوری کجا و خواب کجا!
نوشته شده در چهارشنبه سوم شهریور 1389ساعت 18:38 توسط انیس |
بالاخره تموم شد، حداقل تا چند ماه دیگه هیچ کنکوری رو سرمون نیست که شاخ های خیالی شو به رخمون بکشه و ما مجبور شیم با دوپینگ اونا رو بشکنیم... برنامه ریزی هایی که هیچ وقت عملی نشدن، رویای 15ساعت مطالعه در روز، هم دلی و هواداری اطرافیان، گوش جان سپردن به مشاوره های با یا بی محتوای تلویزیون و دبیرا، التماس دعا از هر شخص رویت شده طی این 9 ماه،... هاهاها... تموم شد!(تقریبا)
البته این تموم شدن ظاهریه و فقط واسه دلخوشی، این جاده هنوز ادامه داره!!
حال و هوای بعد از کنکور و قبل از اعلام نتایج: موج هاخوابيده اند ، آرام و رام طبل توفان از نو افتاده است حالا حال و هوای بعد از اعلام نتایج رو هم هفته بعد می ذارم!!
نوشته شده در دوشنبه چهارم مرداد 1389ساعت 21:55 توسط انیس |
|
)...
پنج جلسه تئوری، ده جلسه فرمان، امتحان آئین نامه، امتحان فرمان... اَه!
دفعه اول قبول شدم!(آخه فقط یه ماه پیش از امتحان یه بار روخونی کرده بودم، سوالاش چرت بود راستشو بخواین)
اگه باشه(که فردا هست!) همه چی رو ازت امتحان می گیره اگه واسه بقیه 5min طول بکشه واسه این، یه ربع تا20min می شه. تازه اونم توی یه جاده شلوغ و سربالایی...
من احمقم داشتم فکر می کردم چقد بهش حقوق می دن!
مثلا بعضی بانکا رنگ دستگاهشون سیاه نبود سفید بود! یا به جای یه دکمه قرمز دو تا دکمه داشت...
